Friday, 1 May 2020

வாசிப்பை வெறுப்போம் படிப்பை நேசிப்போம்...

வாசிப்பை வெறுக்கிறேன்
படிப்பதை விரும்புகிறேன்

தனித்தமிழ் அறிவோம்

செந்தமிழ்த்தேன்
🍇🍇🍇🍇🍇🍇🍇

துளி : 65

தமிழன்பரே,
வணக்கம்.

                   Reading

என்றால் தமிழில் என்ன?

    படித்தலா? வாசித்தலா?

       He reads newspaper.

என்பதை,

"அவன் செய்தித்தாள் வாசிக்கிறான்"
என்பதா?,
"அவன் செய்தித்தாள் படிக்கிறான்"
என்பதா?

தமிழாசிரியர் சிலர் "நீ எழுந்து இதை வாசி" என்று மாணவரிடம் கூறுவதை வகுப்புகளில் கேட்கலாம்.

'வாசி' என்பது தமிழ் வினைச்சொல்லா?

தமிழர்கள் சுவடிகளைப் படித்தார்களா?வாசித்தார்களா?

அவர்கள் வாசித்திடாமல் படித்தார்கள்;ஓதினார்கள்.

 வாசித்தல் என்னும் சொல்லே தமிழில் அந்நாளில் இல்லை.

He reads book.
He studies in school.
He learns a language

மேற்கண்ட தொடர்களை,

அவன் புத்தகம் படிக்கிறான்.
அவன் பள்ளியில் பயில்கிறான்.
அவன் ஒரு மொழி கற்கிறான்.

என்று பொருத்தமாக மொழிபெயர்க்காமல்,

அவன் புத்தகம் படிக்கிறான்.
அவன் பள்ளியில் படிக்கிறான்.
அவன் ஒரு மொழி படிக்கிறான்

என்று பொதுவாகச் சொல்லிவிடுகிறோம்.

இப்படி மூன்றையும் படித்தல் என்றே வழங்கிய நமக்கு,
வேறுபடுத்திக் காட்ட வேண்டிய இடத்தில் குழப்பம் எழுகிறது.

ஒருநூலை மேலோட்டமாக,ஓசை குறைத்தோ கூட்டியோ படிக்கிறோம்.

மற்றொருநூலை
வகுப்பறையில் பலர் உடனிருக்க ஆசிரியர் உதவியுடன்
பயில்கிறோம்.

பிறிதொன்றை அரிதின் முயன்று கற்கிறோம்.


இம்மூன்று செயல்களுக்கும் ஆங்கிலத்தில் வெவ்வேறு சொற்கள் இருக்க,தமிழில் மட்டும் ஏன் படித்தல் என்னும் ஒரே சொல்லைப் பயன்படுத்த வேண்டும் என்ற எண்ணம் இளைய தலைமுறைக்கு
ஏற்பட்டது.

நம்மிடம் இருப்பதை அறிய முயலாமல், புதுச்சொல் தேடும்போதுதான், புழைக்கடை வழியாகப் பிறமொழிச்சொற்கள் தமிழில் புகுந்து விடுகின்றன;அல்லது புகுத்தப்படுகின்றன.

அவ்வாறுதான்,
'read என்றால் வாசி'
என்று, வடமொழிச்
சொல்லொன்று இடம்பார்த்து நடப்பட்டது.

'வாசி' என்னும் வடசொல்லே வாசனை(படிப்பு வாசனை),வாசித்தல்,வாசிப்பு,வாசகம்,வாசகன்,வாசக சாலை,வாசகர் வட்டமாக விரிந்து ,'படி'யின் இடத்தைப் பிடித்ததுடன்,தமிழ்போல் நடித்தும் நிற்கிறது.

'வாசி' என்பதன் வரலாற்றைக் காண்போம்.

'வாசி' என்பதன் வேர்ச்சொல் சம்ஸ்க்ருதத்தின் வச்சஹ் - वचः - vachaH என்பதாகும்.இதன் பொருள் 'சொல்'(word)ஆகும்.

அச்சொல் நீண்டு,

வாச்சம் - वाचं - vaachaM
வாச்சஹ் - वाचः - vaachaH
வாச்சக - वाचक - vaachaka
வாச்சனாலய - वाचनालय - vAchanAlaya
வாச்சா - वाचा - vaachaa

எனப் 'பேசுபவர்' தொடர்பாக விரிந்து கொண்டே போகும்.

இங்கிருந்துதான் 'வாசி' என்ற வடமொழிச் சொல் உருவாக்கப்பட்டது.

சம்ஸ்க்ருதம் கூட 'read' எனபதை 'பட்' ( पठ् - patt) என்றுதான் கூறுகிறது.இது தமிழின் 'படி' என்பதோடு ஒத்துப்போவதும் காண்க.ஆனால், தமிழரோ வாசி என்னும் சொல்லை, வலிந்து வரவழைத்துப் பயன்படுத்தி வருவதை என் சொல்ல?

வாசி என்னும் புதுச்சொல், தமிழ்வளர்ச்சிக்கு நல்லதுதானே என்போர்,'கனி இருக்கும்போது காய் எதற்கு?' என்பதை எண்ணுதல் வேண்டும்.

வழிவழி வந்த பழந்தமிழ்ச்சொல்லை மறந்துவிட்டு,
இடையில் புகுந்த வடமொழிச்சொல்லை விரும்புதல் மடமை அல்லவா?

வழிவழிவந்த பழஞ்சொல் எது?

இலக்கணம் கண்ட தமிழர் வாழ்வில் 'ஓதல் பிரிவு' என்று ஒன்று உண்டு.

"ஓதலும் தூதும் உயர்ந்தோர் மேன" - தொல்காப்பியம்.

தலைமகன் கல்வி கற்பதற்காகத் தலைமகளைப் பிரிந்து செல்வது ஓதல்பிரிவு.

அந்நாட்களில் சுவடிகளை உரக்கப் படித்தல் வழியாகக் கற்றதாலேயே கல்வி, 'ஓதல்' எனப்பட்டது.

நீதிநூல்களும் நூல்களை வாய்விட்டுப்
படிப்பதை 'ஓதுதல்' என்றே கூறுகின்றன.

'ஓதாமல் ஒருநாளும் இருக்க வேண்டாம்' - உலகநீதி.
"ஓதுவது ஒழியேல்" - ஆத்திசூடி.

மேலும்,சமயங்களும் வாய்விட்டுப் படிப்பதை ஓதுதல் என்றே குறிக்கின்றன.

நான்மறைகள் மறையோரால் ஓதப்படுகின்றன.

சிவத்திருக்கோவில்களில் பன்னிரு திருமுறைகள் ஓதுவார்களால் ஓதப்படுகின்றன.

முகமதியர்கள் தம் சமயநூலாம் அல்குர்ஆனை ஓதவே செய்கின்றனர்.

வாய்விட்டுப் படித்தலே ஓதுதல்.வாய்க்குள்ளே படித்தலும் உண்டு.

தமிழின் உறவான கன்னடமும் read,study இரண்டையுமே 'ஓது' ( ಓದು - oOdhu) என்றே வழங்குதல் காண்க.

பிற்கால ஔவையார் ஒருவர் 'நீட்டோலை வாசியாநின்றான்' என்றார்.

அத்தகையோர் செயலால்,படித்தல்,ஓதுதலின் இடத்தை 'வாசித்தல்' பிடித்துக் கொண்டது.

இவ்வரலாற்றைத் தெரிந்து கொண்ட நாம்,இனிமேலாவது வாசித்தலை மறுத்துப் படித்தலைப் பாராட்டுவோம்.ஓதலையும் காதலுடன் பயன்படுத்துவோம்.

எழுதுபவனைப் படைப்பாளி என்பதுபோல், வாசகனைப் படிப்பாளி என்றும் வாசகசாலையைப் படிப்பகம் என்றும் வழங்கிடத் தமிழின் கறை விலகும்.

 Reading,Studying,ஆகிய இரண்டையுமே, 'படித்தல்' என்னும் ஒற்றைச்சொல்லால் குறிப்பதால் ஒன்றும் குறைந்து விடாது.

ஆனால்,Reading என்பதற்குப் படித்தல், ஓதுதல் என்பனவற்றை மறந்து,வாசித்தல் என்னும் வேற்றுமொழிச் சொல்லைப் பயன்படுத்தினால்,தமிழின் தூய்மையும் சீர்மையும் குன்றுவது உறுதி.

நன்றி.

              அன்புடன்,
        மனோ.சேவியர்,
            மணப்பாடு,
            01.05.2020.

No comments:

Post a Comment